Wszystko o samoobronie

Każdy człowiek może w życiu znaleźć się w niebezpiecznej sytuacji, w której musi sobie poradzić sam. W takich przypadkach człowiek często działa impulsywnie, dlatego ważne jest, aby wiedział, jak im zapobiegać i jak je prawidłowo rozwiązywać. W tym artykule opowiemy o środkach do samoobrony dostępnych w wolnej sprzedaży, przepisach związanych z samoobroną oraz o systemach walki i sportach, które dadzą ci przewagę w sytuacjach zagrożenia życia.

Na początek kilka faktów. Większość ludzi wmawia sobie, że w razie kryzysu – niebezpieczeństwa – coś wymyśli. Choć być może zdobywamy wiedzę i umiejętności przez całe życie, większość z nich w obliczu zagrożenia pozostaje zamknięta głęboko w naszym mózgu. Trauma czy uraz jeszcze ten deficyt pogłębiają.

Z tego, co wiedziałeś przed kryzysem, twój mózg zapomni 80% wiedzy, a z reszty będziesz w stanie wykorzystać ok. 5% wcześniej wyuczonych i zautomatyzowanych procesów. Na każdy problem istnieje jednak rozwiązanie. Licz się jednak z tym, że będzie to niewygodne, bolesne i dotrzesz do granic swoich możliwości.

„Jeśli idziesz przez piekło, nie zatrzymuj się.” – W. Churchill

Co dzieje się z naszym ciałem, gdy wyczuwa zbliżające się niebezpieczeństwo?

W stresie wszystkie nasze wrażenia są zniekształcone. Ciało reaguje na kryzys automatycznie i u każdego inaczej. Ewolucja wyposażyła nas w mechanizmy, które mają nam pomóc przeżyć, a na które nie mamy wpływu. Zdrowy rozsądek zostaje zepchnięty na dalszy plan i do pracy przystępuje przede wszystkim mały „gadzi” mózg, odpowiedzialny za zwierzęce instynkty.

Podnosi się nam ciśnienie krwi, wyostrzają się niektóre zmysły, a krew przemieszcza się do narządów niezbędnych do życia. Ciało przygotowuje się w ten sposób do zwiększonego wysiłku fizycznego. Przyspiesza oddech, krwiobieg zostaje zalany jak największą ilością tlenu. Czym innym jest jednak eskalująca sytuacja, w której wchodzisz w ten stan stopniowo. Czym innym nagły szok w ciągu kilku sekund.

Możemy spotkać się z trzema reakcjami. Walcz, uciekaj albo zamrzyj. Czyli albo zaczynamy walczyć o życie, próbujemy na oślep opuścić niebezpieczną sytuację, albo z powodu szoku zamieramy i nie jesteśmy zdolni do żadnej reakcji. Reakcje te mogą się jednak zmieniać w trakcie sytuacji.

Przepisy, które powinieneś znać w związku z samoobroną

„Tylko państwo, w którym wszyscy są równi wobec prawa, może być naprawdę silne."

Jeśli zajmujesz się ochroną osobistą, musisz znać przynajmniej podstawowe ramy prawne. Często spotykam się z opinią, że jeśli ktoś cię zaatakuje, możesz mu zrobić cokolwiek. Tak to jednak w rzeczywistości nie działa i takim podejściem zapewnisz sobie jedynie łóżko w którymś z więzień. Nieznajomość prawa po prostu cię nie usprawiedliwia.

Stan wyższej konieczności – § 28 słowackiego Kodeksu karnego

Ogólnie oznacza, że w stanie wyższej konieczności odwracasz jakiekolwiek bezpośrednie niebezpieczeństwo. Jeśli działanie w stanie wyższej konieczności jest zgodne z prawem, nie poniesiesz odpowiedzialności za skutki, które takim działaniem spowodujesz. Nieważne, czy niebezpieczeństwo zneutralizowałeś nożem, czy rurą rusztowaniową. Jest tu jednak jedno ważne „ale”. Ten sposób obrony możesz zastosować tylko wtedy, gdy niebezpieczeństwa nie dało się odwrócić w inny sposób. W przeciwnym razie prosisz się o poważne kłopoty.

Najlepszym przykładem są psy. Jest duża różnica, czy zabijesz psa, bo na twoich oczach rozszarpuje komuś udo na kawałki. Czym innym jest, jeśli zabijesz komuś mopsika, bo ciągnie cię za nogawkę.

Licz się z tym, że każde twoje działanie w stanie wyższej konieczności i w obronie koniecznej będziesz do najmniejszego szczegółu omawiać ze śledczym. Skutek działania w stanie wyższej konieczności nie może być równie poważny lub poważniejszy niż ten, który bezpośrednio groził.

Obrona konieczna – § 29 słowackiego Kodeksu karnego

Obrona konieczna różni się od stanu wyższej konieczności. W praktyce możesz jednak skorzystać z obu paragrafów. Zasadnicza różnica polega na tym, że w obronie koniecznej bronimy się przed innym człowiekiem. Obronę konieczną można zastosować także wobec psa. Dzieje się tak wtedy, gdy właściciel poszczuje cię swoim psem i de facto użyje go jako broni. Zasadniczo bronisz się więc przed atakiem osoby, a pies jest traktowany jako narzędzie ataku. Do odparcia ataku konieczne jest użycie takiej samej lub większej siły, niż wywiera napastnik.

Pamiętaj, że napastnicy wybierają jak najłatwiejsze ofiary. W obronie koniecznej można używać także przedmiotów, których siłą bezpiecznie odeprzesz atak. Mogą to być środki do samoobrony, o których powiemy później, albo broń improwizowana.

Twoim nadrzędnym zadaniem jest unieszkodliwienie napastnika, dopóki atak trwa lub nadal grozi. Nie wolno ci dalej atakować napastnika, jeśli jego atak się zakończył i najwyraźniej się nie powtórzy. Na przykład jeśli dusi się zdezorientowany po trafieniu gazem obronnym albo leży nieprzytomny na ziemi. W takim stanie nie stanowi już bowiem dla ciebie zagrożenia. Siła twojego kontrataku musi być adekwatna. W żadnym wypadku nie wolno ci sprowokować ataku.

Jak uniknąć grożącego niebezpieczeństwa

„Najlepsze zwycięstwo to zwycięstwo bez walki”. - Sun Tzu

Dla twojego bezpieczeństwa ważna jest świadomość sytuacyjna i prewencja. Dzięki nim możesz uniknąć problemów, zanim znajdziesz się w niebezpieczeństwie. Zwracaj uwagę na podejrzanych ludzi, którzy zbyt często ci się przyglądają. Na osoby, które kręcą się w okolicy bez wyraźnego celu. Jeśli jesteś w słabo oświetlonym miejscu, możesz mieć w ręcelatarkę albo, co polecałbym bardziej, gaz obronny z latarką LED.

• obserwuj swoje otoczenie i oceniaj potencjalne zagrożenia
• unikaj konfliktowych miejsc i ludzi
• przewiduj potencjalny konflikt i przygotowuj się na niego
• planuj z wyprzedzeniem
• jeśli to możliwe, spróbuj „wybrnąć gadką” z konfliktu, aby uniknąć bardziej agresywnej konfrontacji

Czasem mimo twoich starań wszystko zawodzi i jesteś zmuszony walczyć. Zmęczeni w drodze z pracy czy z głową pełną codziennych zmartwień nie jesteśmy w stanie być w ciągłej gotowości. Napastnicy szukają właśnie takich ofiar, chyba że chodzi o narkomanów i alkoholików, którzy działają przeważnie instynktownie. Możliwe nawet, że będziesz znać napastnika albo należy on do twojego bliskiego otoczenia.

Napaść często następuje nagle i bez ostrzeżenia. Statystycznie większość napadów odbywa się z zasadzki, a ofiary nie widziały napastnika przy pierwszych ciosach. Zostały zaatakowane z boku lub od tyłu, a atak nie był poprzedzony żadną konfrontacją. Czym innym jest sytuacja, gdy od pierwszej chwili stoisz z napastnikiem twarzą w twarz. Chodzi przeważnie o sytuacje przemocy domowej, wykorzystania seksualnego lub znęcania się.

Skutecznym środkiem obrony może być także nasze ciało

Środków do samoobrony nie zawsze będziesz mieć przy sobie. Ważna jest więc walka wręcz, z użyciem wyłącznie własnego ciała.

Porozmawiajmy więc o sztukach walki, sportach walki i systemach samoobrony. Każda z tych grup daje ci pewną przewagę i ma swoje zalety. Nie wszystkie jednak nadają się do samoobrony. Dlaczego? Różnica często nie tkwi w konkretnych technikach, lecz w podejściu jako takim. Przyjrzyjmy się im nieco bliżej.

Sztuka średniowiecznych wojowników

Spośród najbardziej znanych sztuk walki możemy wymienić Jiu jitsu, Karate czy Muay Thai, z którymi wielu z was na pewno już się zetknęło.

Zalety:

• uczą dyscypliny, samokontroli i zwiększają pewność siebie

• poprawiają kondycję, szybkość i siłę

• uczą podstaw uderzeń, kopnięć i chwytów oraz dają nową wiedzę o ludzkim ciele

Mimo tego wszystkiego nie uważam sztuk walki za odpowiednie do współczesnej samoobrony.

• Większość stosowanych technik pochodzi ze średniowiecza, dlatego na treningu nie doświadczysz niebezpiecznych sytuacji z codziennego życia.

• Ćwiczysz w obowiązkowym stroju, a nie w zwykłym ubraniu, w którym chodzisz do pracy czy do sklepu.

• Każdy ruch, którego się uczysz, musi być zawsze perfekcyjny i nie wolno go zmieniać. W rzeczywistości działa to jednak inaczej i będziesz zmuszony improwizować.

• Podczas symulowanej walki przeciwnik ci pomaga, nie stawia aktywnego oporu.

• Nie uczą realnej obrony przed nożem i bronią palną.

• Estetyka i przestrzeganie tradycji są ważniejsze niż skuteczność technik w realnych warunkach.

Jeśli ktoś twierdzi, że to, czego uczy, to samoobrona, nie musisz mu od razu wierzyć. Bądź sceptyczny i nie podążaj ślepo za każdym twierdzeniem tylko dlatego, że wygląda efektownie. To nie jest zabawa. Napaść czy gwałt to brutalne i bezwzględne sytuacje.

Z sali treningowej zawsze wrócisz do domu, do rodziny, i nic poważniejszego nie musi się stać. Świat na zewnątrz działa jednak inaczej, a odkrycie, że uległeś złudzeniu, iż ktoś nauczył cię walczyć, może kosztować dożywotnią traumę lub życie. Podchodź więc do tego poważnie.

Sztuki walki mają swoje piękno, filozofię i sens dla rozwoju osobistego. Nie należy jednak mylić pokazów dla publiczności i średniowiecznych technik, które działały 500 lat temu, z samoobroną. To zbyt niebezpieczne złudzenie.

Ring to nie ulica

Sporty walki, takie jak na przykład boks czy MMA (mieszane sztuki walki), mają swoje zalety podobnie jak sztuki walki.

• uczą dyscypliny, samokontroli i zwiększają pewność siebie

• poprawiają kondycję, szybkość i siłę

• dzięki zawodom uczysz się myśleć z wyprzedzeniem i planować

• uczą podstaw uderzeń, kopnięć i chwytów
  

Ich również nie możemy jednak uznać za samoobronę. Podsumujmy główne powody:

• Walczysz tylko w kontrolowanym środowisku, takim jak ring, a walki mają ściśle określone zasady.

• Masz ściśle określony rodzaj stroju, w którym zwykle nie chodzisz po ulicy.

• Masz na sobie ochraniacze, obecny jest sędzia i lekarz – nic z tego nie jest naturalne w twoim codziennym życiu.

• Swojego przeciwnika znasz z góry. Jesteście w tej samej grupie wiekowej i wagowej.

• Przeciwnik jest zawsze tylko jeden i jest nieuzbrojony, musi walczyć zgodnie z zasadami.

Znalazłeś tam coś podobnego do napadu rabunkowego albo gwałtu? Ja też nie. Dlatego także sportów walki nie możemy uznać za samoobronę.

Pomóc mogą systemy samoobrony

Najważniejszą grupą we wspomnianej trójce są systemy samoobrony. Chodzi o koncepcję zbudowaną wyłącznie na ochronie osobistej. Ich podstawą są symulacje i testowanie technik w realnym środowisku.

Zalety:

• Nie trzymają się ślepo starych zasad, dostosowują się do aktualnych potrzeb.
• Techniki są możliwie najprostsze. Jedna technika do wykorzystania w wielu sytuacjach.
• Zwiększają twoją siłę, szybkość, odporność na stres i poprawiają refleks.
• Uczą myśleć taktycznie i korzystać ze świadomości sytuacyjnej.
• Trenuje się w miejscach takich jak parki, klatki schodowe budynków, samochody czy wagony kolejowe.
• Ćwiczysz także w ubraniu, które nosisz na co dzień do pracy czy na zakupy

Nauczysz się bronić przed kilkoma napastnikami, obrony przed nożem, bronią palną oraz używania improwizowanych narzędzi, takich jak krzesło czy parasol.

Mimo skuteczności systemy samoobrony mają też swoje wady:

• Pod względem fizycznym są podobnie wymagające jak sport wyczynowy.
• Wiele technik jest brutalnych i wykonywanych pod dużym stresem. Nie każdy wytrzyma tę presję.
• Symulacje starają się odtworzyć przestępstwa z codziennego życia. Jeśli wcześniej padłeś ofiarą napaści lub gwałtu, lepiej najpierw poradzić się psychologa, aby nie pogłębić swojej traumy.
• Nie są odpowiednie dla dzieci. Niektóre szkoły mają także kursy dla dzieci, są one jednak ukierunkowane głównie na przemoc rówieśniczą lub zapobieganie porwaniom oraz poprawę kondycji fizycznej.

Przyjrzyjmy się 3 koncepcjom, które wykazały największy potencjał.

Krav Maga

Jest przeznaczona przede wszystkim dla służb mundurowych, ale ma też swoją formę dla użytkowników cywilnych. Powstała jako odpowiedź na przemoc, której dopuszczały się nazistowskie SS i słowacka Gwardia Hlinki wobec społeczności żydowskich w latach 30. Jej założycielem jest Imi Sde Or (pierwotnie Imrich Lichtenfeld).

Wykorzystuje ataki na wrażliwe miejsca na ludzkim ciele, takie jak krtań czy krocze. Techniki czerpie także ze sztuk walki, przede wszystkim kopnięcia i uderzenia. Jej częścią jest również obrona przed nożem, pistoletem i kilkoma napastnikami.

Zalety:

• Jeśli masz doświadczenie ze sztuk walki, łatwo się jej uczy.
• Istnieje mnóstwo różnych szkół, z których każda uczy innej formy Krav Maga. Możesz więc wybierać spośród dużej liczby klubów.
• Najbardziej podstawowych uderzeń, kopnięć i chwytów nauczysz się stosunkowo szybko.

Wady:

• Stała się sprawą komercyjną. Wiele klubów ma przez to niską jakość treningów i bardziej interesuje je sprzedaż klubowych koszulek i składki członków. Lepiej wypróbować także inną szkołę niż tę, którą masz najbliżej.
• Niektóre techniki w realnej sytuacji nie działają. Chodzi przeważnie o nóż i pistolet.
  

Urban Combatives – doświadczenia ochroniarzy z londyńskich klubów nocnych, które mogą uratować ci życie

Urban Combatives założył Anglik Lee Morrison. Nacisk kładzie się na unikanie konfliktów, uważność, rozpoznawanie zagrożenia na wczesnym etapie i pewną siebie postawę.

Wszystko to uzupełniają twarde techniki uderzeniowe oparte na motoryce dużej. Dobrane tak, aby można je było łatwo zastosować w sytuacjach stresowych. Cały trening odbywa się pod presją stresu. O stresie już wspominaliśmy. To jeden z najważniejszych czynników w sytuacjach kryzysowych.

Zalety:

• Prostota technik. Jest ich niewiele i są dostosowane tak, aby można je było zastosować pod dużym stresem.

• Nauczysz się rozpoznawać zagrożenia i im zapobiegać.

• Najpierw rozwiązuje sytuacje postawą psychologiczną, a kontakt fizyczny zostawia tylko jako konieczność.

• Nauczysz się wykorzystywać swoją wybuchowość i agresję na swoją korzyść.

Wady:

• Techniki opierają się na sile i agresji. W zasadzie jest to zaleta, ale nie każdy ma charakter do takiego zachowania.

• Ćwiczysz pod dużym stresem, łącznie z ważnymi szczegółami, takimi jak policzkowanie czy wulgaryzmy. Bardziej wrażliwe osoby mogą sobie z tym nie radzić.
  

KALAH System – zrodzony w walce i chaosie. Sposób, by z własnego ciała zrobić niezdobytą twierdzę

„Nie jesteśmy mistrzami, tylko tymi, którzy przeżyli” - Idan Abolnik

Jego autorem jest Idan Abolnik, pochodzący z Izraela. Jego podstawą jest realizm, trening pod maksymalnym stresem fizycznym i psychicznym, prostota podstawowych technik, opartych na jak największej kontroli nad ciałem napastnika i szybkim zdobyciu nad nim przewagi.

Wulgaryzmy, policzkowanie, krzyki, gryzienie czy ciosy w brzuch w chwili, gdy ktoś trzyma ci nóż przy gardle albo pistolet przy głowie, to zwykła część treningu. To właśnie te ważne szczegóły przygotowują do zagrożeń poza salą treningową.

Komuś może się wydawać brutalny i stresujący. Walka o życie nie będzie jednak inna. Na razie to szczyt tego, z czym zetknąłem się w samoobronie dla zwykłego człowieka. Fascynujące jest, ile człowiek dowiaduje się o sobie, gdy walczy o samo przetrwanie, nawet jeśli tylko w formie symulacji.

Zalety:

• Proste podstawowe techniki, oparte na kontroli nad ciałem napastnika i zdobyciu przewagi.

• Świetnie opanowana obrona przed nożem, pistoletem i kilkoma przeciwnikami.

• Nauczysz się wyczuć najodpowiedniejszy moment na swoją agresję.

• Techniki przetestowane w prawdziwych sytuacjach.

• Na kursach zaawansowanych nauczysz się walczyć nożem czy używać krótkiej i długiej broni palnej w realnych sytuacjach bojowych, takich jak obrona domu, strzelanie w samochodzie i wokół niego czy ochrona bliskiej osoby.

Wady:

• KALAH System doprowadzi cię do twojej fizycznej i psychicznej granicy. Nie każdy temu podoła

• Trening opiera się na symulacji realnych sytuacji. Nie jest więc odpowiedni dla bardziej wrażliwych osób

Środki do samoobrony dostępne od 18 lat

Nie wszyscy możemy być sportowcami i mieć doświadczenie w walce wręcz. Istnieją jednak środki, które mogą nam pomóc. Przyjrzyjmy się im bliżej.

Gazy obronne

Zalety:

• Są małe, łatwo je schować, a ich użycie jest proste.

• Substancja drażniąca (głównie kapsaicyna z papryczek chili) działa szybko, średnio w ciągu 3 sekund.

• Można ich użyć na odległość średnio 3-7 metrów.

• Gaz w formie mgły (Fog) jest idealny do obrony przed zwierzętami.

Wady:

• Ogranicza je kierunek wiatru, nie da się ich użyć pod wiatr ani przy silnym bocznym wietrze.

• To aerozol, nie wolno go używać w małych pomieszczeniach. Trafiłbyś wszystkich wokół, łącznie z sobą.

• Gaz nośny jest łatwopalny. Trzeba uważać na prąd, ogień i temperatury powyżej 50 stopni. Dlatego nie wolno go zostawiać latem w samochodzie.

• Ma termin ważności średnio 2-3 lata.

W gazach obronnych ważny jest kształt dyszy i forma rozpylania.

Gazy w formie mgły (fog)

Tworzą chmurę substancji drażniącej, wizualnie podobną do odświeżacza powietrza. Mają szerszy rozrzut i nie trzeba precyzyjnie celować. Dlatego lepiej nadają się do obrony przed zwierzętami.

Gazy strumieniowe (jet)

Lepiej sprawdzają się w obronie przed ludźmi, mają większy zasięg, który w zależności od modelu wynosi od 4 do 7 m. Są mniej podatne na boczny wiatr niż gazy w formie mgły. Możesz je sobie wyobrazić jako cienki strumień cieczy.

Gazy żelowe (gel)

Zasadniczo są bardzo podobne do gazów typu jet, ale substancja drażniąca ma formę rzadszego żelu. Jest silniejszy i trudno go zmyć.

Przy wkładach możesz spotkać się z różnymi skrótami oznaczającymi substancję drażniącą:

• OC (oleoresin capsicum) – ekstrakty z chili i pieprzu kajeńskiego
• CN (alfa-chloroacetofenon) – związek syntetyczny,
• CS (o-chlorobenzylidenomalononitryl) – związek syntetyczny
• CR/CP (dibenzoksazepina) – związek syntetyczny

Skutkami użycia gazu są silne pieczenie skóry, rozmazane widzenie, w skrajnych przypadkach przejściowa ślepota i poważne problemy z oddychaniem połączone z ostrym bólem. Czas działania jest różny i każdy reaguje inaczej. Średnio skutki po trafieniu utrzymują się od 30 minut do 5 godzin.

Paralizatory

Paralizator to przenośne urządzenie zasilane baterią, które po włączeniu wytwarza łuk elektryczny między anodą a katodą. Po trafieniu wywołuje u napastnika paraliż, silny ból, utratę przytomności, dezorientację i powierzchowne oparzenia w miejscu kontaktu.W niektórych przypadkach może spowodować także migotanie komór lub zatrzymanie akcji serca.

Zalety:

• Idealny do odstraszania zwierząt. Psy panicznie boją się dźwięku łuku elektrycznego paralizatora.
• To dobra pomoc dla służb ochrony. Mimo swoich rozmiarów można go wygodnie nosić na pasie albo na kamizelce taktycznej.

Minusy:

• To urządzenie kontaktowe. Musisz znaleźć się najwyżej 0,5 metra od napastnika.

• Przy grubej odzieży lub u ludzi pod wpływem narkotyków jest nieskuteczny.

• Musisz pilnować stanu baterii.

Kastety

Może być jedno-, dwu- lub czteropalcowy. W ofercie są metalowe i z twardego tworzywa ABS.

Zalety:

• wyrównuje dysproporcję fizyczną i siłową wobec większego i silniejszego przeciwnika.

• Zwielokrotnia niszczący efekt trafienia.

Wady:

• Broniący się musi mieć pewną zręczność i znać podstawy uderzeń.

• Można go użyć tylko na odległość ramienia broniącego się.

Kubotany i długopisy taktyczne

Kubotan ma formę małego walca, czasem z tępym szpicem na jednym końcu. Podstawową zasadą kubotanu jest usztywnienie pięści przy uderzeniach oraz wykorzystanie obu jego końców do uderzeń i nacisku na wrażliwe miejsca na ciele.

To prosta fizyka. Im większa siła działa na jak najmniejszy punkt, tym większe są niszczące skutki. Obecnie ma swojego nowoczesnego następcę – długopis taktyczny.

Kubotan i długopis taktyczny świetnie nadają się do ataków na wrażliwe punkty nacisku na ludzkim ciele, gdzie wywarcie nacisku powoduje ostry ból. Techniki te są przydatne w walce w ciasnej przestrzeni lub na ziemi, gdzie nie masz możliwości większego ruchu. Na drugim końcu często ma szpic do wybijania szyb.

Pałka teleskopowa

Spotkasz się z wersjami plastikowymi i metalowymi. Wersji plastikowych unikaj do samoobrony, ale są idealne do ćwiczeń. Wersje metalowe są ze stali niehartowanej i hartowanej. Hartowane najlepiej nadają się do obrony.

Zalety:

• Są proste w użyciu. Posługiwanie się nią nie różni się ruchowo od używania młotka czy gry w tenisa.

• Są poręczne i łatwo je schować.

• Siła broniącego się przy ich użyciu nie jest ważna. Wyrównują więc dysproporcję fizyczną między tobą a napastnikiem.

• Można ich użyć także przy wypadkach jako łomu,do wybicia szyby i wyłamania kłódek.

Wady:

• Niektórzy ludzie nie są w stanie bronić się z przedmiotem w ręce, nawet jeśli chodzi o ich życie.

• Pałki z plastiku i stali niehartowanej nie nadają się do obrony. Przy uderzeniu łatwo się odkształcają.

Rady na koniec

• Nie polegaj niepotrzebnie na innych, możesz polegać tylko na sobie. Wielu ludzi zamiast pomóc woli nagrać twoje nieszczęście telefonem i wrzucić je do mediów społecznościowych.

• Dobrze przemyśl, jakiej walce wręcz chcesz się poświęcić. Spokojnie wypisz na kartce zalety i wady każdej z nich i nie bój się wypróbować kilku.

• Środki do samoobrony noś zawsze w ukryciu. Po pierwsze, aby móc zaskoczyć napastnika, który nie będzie wiedział, czego możesz wobec niego użyć, a po drugie nakazuje ci to także słowackie prawo.

• Miej przy sobie co najmniej dwie rzeczy do obrony i to w dwóch różnych miejscach. Polecam na przykład duet gaz obronny w lewej kieszeni kurtki + pałka teleskopowa za pasem na prawym boku, albo dodatkowo długopis taktyczny w kieszeni spodni.

• W miarę możliwości spróbuj najpierw „wybrnąć gadką” z problemu, aby uniknąć brutalnej konfrontacji. Zdziwiłbyś się, ile spraw z pijanymi rozwiązuje humor i komplementy :-) .

• Ochrona osobista nie musi dużo kosztować. Nie opłaca się na niej oszczędzać. Zaoszczędzone 10€ może mieć przeciwwagę w postaci 100 razy większej szkody, dożywotniej traumy lub utraty życia.

• Regularnie z nimi ćwicz, aby umieć ich używać automatycznie także pod wpływem stresu.

Mam nadzieję, że ten obszerniejszy artykuł ci pomógł. Twoje bezpieczeństwo jest zawsze w twoich rękach. Bądź odważny, pewny siebie i otwarty na nowe możliwości. Odkryjesz w ten sposób nowe horyzonty i przesuniesz swoje granice o kawałek dalej.

Źródła: ubransa.sk, kalah.co.uk, Urban Combatives Netherlands